Από: meropi.dolla@gmail.com
Αγαπητό blog,
Πεποίθησή μου είναι πως η δημόσια αντιπαράθεση για θέματα που δεν αφορούν σε όλους τους πολίτες, δεν είναι τρόπος λύσεως των όποιων ζητημάτων ανακύπτουν. Πλην όμως όταν ορισμένα θέματα τίθενται και δεν παίρνομε θέση, ελλοχεύει ο κίνδυνος να περάσει στην κοινή γνώμη το λάθος μήνυμα. Σε απάντηση λοιπόν της τοποθέτησης του εκδότη και διευθυντή της εφημερίδας ‘ΝΕΑ ΠΝΟΗ’ δημοσιογράφου κ. Νικόλιζα .. ΜΕΡΟΣ Β σχετικά με το αγγελιόσημο.
Να δηλώσω κατ’ αρχάς ότι προσωπικά τον γνωρίζω ελάχιστα, δεύτερον δεν είμαι ‘συνάδελφος’ γιατί δεν είμαι δημοσιογράφος και έπαψα να είμαι εκδότρια εδώ και λίγο διάστημα. Πλην όμως επειδή είχα την ευθύνη της ‘Νέας Προόδου’ για περισσότερο από ενάμιση χρόνο θέλω να διευκρινίσω τα εξής:
1. Κοιμάμαι πολύ ήσυχα το βράδυ και δεν έχω ‘κλέψει’ από το κράτος και τους συμπολίτες μου ούτε 1,00€
2. Είμαι νομοταγής πολίτης, απολύτως συνεπής σε όλες τις υποχρεώσεις μου τόσο προσωπικά όσο και σαν διαχειρίστρια της εφημερίδας προς όλους τους κρατικούς φορείς και την εφορία.
Επειδή προφανώς υπάρχει μια ασάφεια σχετικά με το αγγελιόσημο να εξηγήσω:
1. Αφορά σε ένα νόμο που ψηφίστηκε επί χούντας (σε αντικατάσταση της κατάργησης του «λαχείου συντακτών») και αφορούσε στο ταμείο συντάξεων των δημοσιογράφων Αθηνών και Θεσσαλονίκης.
2. Οι εφημερίδες δεν παίρνουν ποσοστά, απλώς το εισπράττουν και το αποδίδουν
3. Το κράτος δεν εισπράττει ούτε 1,00€
4. Το ποσοστό που επιβαρύνεται ένα τιμολόγιο είναι 20% της αξίας του και το πληρώνει ο διαφημιζόμενος. ΟΧΙ ΟΛΟΙ. Εξαιρούνται τα κόμματα, οι συνδυασμοί, η τοπική αυτοδιοίκηση και όλες οι εταιρείες εκτός λεκανοπεδίου Αττικής και εκτός περιοχής Θεσσαλονίκης. Δηλαδή ένα προϊόν εάν το δώσει σε μία τοπική εφημερίδα για διαφήμιση φορέας από την Κόρινθο π.χ. δεν πληρώνει.
Η άγνοια του νόμου, έστω και αν αυτός είναι ασαφής και αμφισβητούμενος, δεν δικαιολογείται. Όμως από αυτό το σημείο μέχρι του να εμφανιζόμαστε λίγο – πολύ ‘κλέφτες του δημοσίου’ και κατά συνέπεια των συμπολιτών μας απέχει πάρα πολύ.
Θέλω να πιστεύω πως ο κ. Νικόλιζας δεν υπονοούσε κάτι ανάλογο, δεδομένου ότι σε αντίθετη περίπτωση θα μπορούσε να θεωρηθεί συκοφαντικό και προσβλητικό.
Σας ευχαριστώ για τη φιλοξενία
Μερόπη Δόλλα
Αγαπητό blog,
Πεποίθησή μου είναι πως η δημόσια αντιπαράθεση για θέματα που δεν αφορούν σε όλους τους πολίτες, δεν είναι τρόπος λύσεως των όποιων ζητημάτων ανακύπτουν. Πλην όμως όταν ορισμένα θέματα τίθενται και δεν παίρνομε θέση, ελλοχεύει ο κίνδυνος να περάσει στην κοινή γνώμη το λάθος μήνυμα. Σε απάντηση λοιπόν της τοποθέτησης του εκδότη και διευθυντή της εφημερίδας ‘ΝΕΑ ΠΝΟΗ’ δημοσιογράφου κ. Νικόλιζα .. ΜΕΡΟΣ Β σχετικά με το αγγελιόσημο.
Να δηλώσω κατ’ αρχάς ότι προσωπικά τον γνωρίζω ελάχιστα, δεύτερον δεν είμαι ‘συνάδελφος’ γιατί δεν είμαι δημοσιογράφος και έπαψα να είμαι εκδότρια εδώ και λίγο διάστημα. Πλην όμως επειδή είχα την ευθύνη της ‘Νέας Προόδου’ για περισσότερο από ενάμιση χρόνο θέλω να διευκρινίσω τα εξής:
1. Κοιμάμαι πολύ ήσυχα το βράδυ και δεν έχω ‘κλέψει’ από το κράτος και τους συμπολίτες μου ούτε 1,00€
2. Είμαι νομοταγής πολίτης, απολύτως συνεπής σε όλες τις υποχρεώσεις μου τόσο προσωπικά όσο και σαν διαχειρίστρια της εφημερίδας προς όλους τους κρατικούς φορείς και την εφορία.
Επειδή προφανώς υπάρχει μια ασάφεια σχετικά με το αγγελιόσημο να εξηγήσω:
1. Αφορά σε ένα νόμο που ψηφίστηκε επί χούντας (σε αντικατάσταση της κατάργησης του «λαχείου συντακτών») και αφορούσε στο ταμείο συντάξεων των δημοσιογράφων Αθηνών και Θεσσαλονίκης.
2. Οι εφημερίδες δεν παίρνουν ποσοστά, απλώς το εισπράττουν και το αποδίδουν
3. Το κράτος δεν εισπράττει ούτε 1,00€
4. Το ποσοστό που επιβαρύνεται ένα τιμολόγιο είναι 20% της αξίας του και το πληρώνει ο διαφημιζόμενος. ΟΧΙ ΟΛΟΙ. Εξαιρούνται τα κόμματα, οι συνδυασμοί, η τοπική αυτοδιοίκηση και όλες οι εταιρείες εκτός λεκανοπεδίου Αττικής και εκτός περιοχής Θεσσαλονίκης. Δηλαδή ένα προϊόν εάν το δώσει σε μία τοπική εφημερίδα για διαφήμιση φορέας από την Κόρινθο π.χ. δεν πληρώνει.
Η άγνοια του νόμου, έστω και αν αυτός είναι ασαφής και αμφισβητούμενος, δεν δικαιολογείται. Όμως από αυτό το σημείο μέχρι του να εμφανιζόμαστε λίγο – πολύ ‘κλέφτες του δημοσίου’ και κατά συνέπεια των συμπολιτών μας απέχει πάρα πολύ.
Θέλω να πιστεύω πως ο κ. Νικόλιζας δεν υπονοούσε κάτι ανάλογο, δεδομένου ότι σε αντίθετη περίπτωση θα μπορούσε να θεωρηθεί συκοφαντικό και προσβλητικό.
Σας ευχαριστώ για τη φιλοξενία
Μερόπη Δόλλα
