Από: vazaios@hol.gr
Εκδηλώσεις μνήμης για τους πεσόντες στα Ίμια, είτε τους κατέρριψαν, είτε έπεσαν από άλλη εμπλοκή καλό είναι να γίνονται και απ' ότι ξέρω γίνονται κάθε χρόνο και έχουν τιμηθεί όπως αξίζει τα παιδιά "που πήγαν σαν το σκυλί στ' αμπέλι". Τώρα που κολάει η πολεμοκαπηλεία μνήμης των Χρυσαυγητών με το συλλαλητήριο για το νομοσχέδιο της μεταναστευτικής πολιτικής δεν μπορώ να καταλάβω. Δεν φτάνει που η άλλη πλευρά τραβάει το σχοινί με τις ακραίες τοποθετήσεις για την προστασία και τα ίσα δικαιώματα των μεταναστών, δεν φτάνει που έγινε χαμός στους Αμπελοκήπους κι έπεσε το ξύλο της αρκούδας, εκεί αυτοί επιμένουν για συνέχεια και ρεβανσισμό, για νέες φασαρίες.
Η κοινωνία πρέπει να απομονώσει και να αποβάλει τις επικίνδυνες ενέργειες από όποια πλευρά κι αν προέρχονται. Με πρόφαση τη μνήμη των νεκρών αξιωματικών και προσπαθώντας να ανατρέψουν την ρεαλιστική αντιμετώπιση του προβλήματος της απόδοσης ιθαγένειας στα παιδιά των νομίμων μεταναστών, δημιουργούν ακριβώς το αντίθετο από το επιθυμητό τους αποτέλεσμα. Σίγουρα η λύση της προσφυγής σε δημοψήφισμα για αυτό το θέμα μάλλον είναι η ενδεδειγμένη, δεν ξέρω άν προβλέπεται από το Σύνταγμα κατά γράμμα, αλλά η εκβιαστική χειραγώγηση των ακραίων στοιχείων για επιβολή της άποψης μέσα από την οποία εκφράζουν τα πολιτικά τους πιστεύω θα είναι καταστροφική για την ελληνική δημοκρατία.
Και λίγο σεβασμός δεν βλάπτει, κακώς διατυμπανίζει ο συγγραφέας, γνωστός-άγνωστος, ότι δεν τον ενδιαφέρει αν θα τον πούν φασίστα, ακροδεξιό, εθνικιστή, δεν τιμούν τέτοιες εκφράσεις τους αναγνώστες του blog. Σεβαστείτε μέσα από τα πιστεύω σας τους νεκρούς και μην ταυτοποιείτε τον φασισμό και την άκρα δεξιά με τον ελληνισμό και τα Μέγαρα. Αρκετά έχουμε τραβήξει και αρκετά πρόκειται να τραβήξουμε στο μέλλον. Πρέπει πάνω απ' όλα να μπαίνει το μακροχρόνιο εθνικό συμφέρον και η νηφάλια πολιτική στρατηγική.
Εκδηλώσεις μνήμης για τους πεσόντες στα Ίμια, είτε τους κατέρριψαν, είτε έπεσαν από άλλη εμπλοκή καλό είναι να γίνονται και απ' ότι ξέρω γίνονται κάθε χρόνο και έχουν τιμηθεί όπως αξίζει τα παιδιά "που πήγαν σαν το σκυλί στ' αμπέλι". Τώρα που κολάει η πολεμοκαπηλεία μνήμης των Χρυσαυγητών με το συλλαλητήριο για το νομοσχέδιο της μεταναστευτικής πολιτικής δεν μπορώ να καταλάβω. Δεν φτάνει που η άλλη πλευρά τραβάει το σχοινί με τις ακραίες τοποθετήσεις για την προστασία και τα ίσα δικαιώματα των μεταναστών, δεν φτάνει που έγινε χαμός στους Αμπελοκήπους κι έπεσε το ξύλο της αρκούδας, εκεί αυτοί επιμένουν για συνέχεια και ρεβανσισμό, για νέες φασαρίες.
Η κοινωνία πρέπει να απομονώσει και να αποβάλει τις επικίνδυνες ενέργειες από όποια πλευρά κι αν προέρχονται. Με πρόφαση τη μνήμη των νεκρών αξιωματικών και προσπαθώντας να ανατρέψουν την ρεαλιστική αντιμετώπιση του προβλήματος της απόδοσης ιθαγένειας στα παιδιά των νομίμων μεταναστών, δημιουργούν ακριβώς το αντίθετο από το επιθυμητό τους αποτέλεσμα. Σίγουρα η λύση της προσφυγής σε δημοψήφισμα για αυτό το θέμα μάλλον είναι η ενδεδειγμένη, δεν ξέρω άν προβλέπεται από το Σύνταγμα κατά γράμμα, αλλά η εκβιαστική χειραγώγηση των ακραίων στοιχείων για επιβολή της άποψης μέσα από την οποία εκφράζουν τα πολιτικά τους πιστεύω θα είναι καταστροφική για την ελληνική δημοκρατία.
Και λίγο σεβασμός δεν βλάπτει, κακώς διατυμπανίζει ο συγγραφέας, γνωστός-άγνωστος, ότι δεν τον ενδιαφέρει αν θα τον πούν φασίστα, ακροδεξιό, εθνικιστή, δεν τιμούν τέτοιες εκφράσεις τους αναγνώστες του blog. Σεβαστείτε μέσα από τα πιστεύω σας τους νεκρούς και μην ταυτοποιείτε τον φασισμό και την άκρα δεξιά με τον ελληνισμό και τα Μέγαρα. Αρκετά έχουμε τραβήξει και αρκετά πρόκειται να τραβήξουμε στο μέλλον. Πρέπει πάνω απ' όλα να μπαίνει το μακροχρόνιο εθνικό συμφέρον και η νηφάλια πολιτική στρατηγική.
